Όπως και χθες…

 

… φωνάζοντας ΦΑΣΙΣΤΕΣ.

Advertisements

«Η γάτα μέσα μας»

 

«Ο Φλετς, ο κακομαθημένος γάτος, ο μικρός γάτος που ξύνει με τα νύχια του της ταπετσαρίες. Μόλις τώρα πήδησε πάνω στο τραπέζι όπου διάβαζα. Ύστερα, ενοχλημένος από τον καπνό του τσιγάρου που ανεβαίνει από το σταχτοδοχείο, πήδησε σε μια καρέκλα πάνω στην οποία είχα αφήσει το παλτό μου, και την πέταξε κάτω. Το έκανε σίγουρα επίτηδες. Αξιαγάπητος μικρός διαβολόγατος. Και τόσο θλιβερός με τα ελαττώματά του, την εξάρτησή του, τους αξιολύπητους μικροθεατρινισμούς του.
Η σκέψη ότι θα μπορούσε κάποιος να τον κακομεταχειριστεί! Έχει πέσει τόσες φορές θύμα κακομεταχείρισης όλους αυτούς τους αιώνες ο μαυρούλης μου ο Φλετς με τη γυαλιστερή του γούνα και τα κεχριμπαρένια μάτια του. Πώς μπαίνει ξαφνικά τρέχοντας μέσα στο δωμάτιο, μόλις έχω στρωθεί τεμπέλικα και απρόθυμα για να συνεχίσω με τα ατέλειωτα αλατωρυχεία των Δυτικών χωρών. Πηδάει στο στήθος μου και κουλουριάζεται πάνω μου και βάζει τις πατούσες του στο πρόσωπό μου.»

William S. Burroughs – «Η γάτα μέσα μας»

Lady in Black!

 

She came to me one morning… :)

Ο μοναχός ο άνθρωπος…

Του καιρού η αράχνη…

 

«Ψυχή μου, πεταλούδα μου στου πρωινού την πάχνη
και σκλαβωμένη απ΄του καιρού την γκρίζα την αράχνη.

Γυρίζεις τις σελίδες σου κι οι λέξεις δεν αλλάζουν
οι μέρες που πεθαίνουνε είναι αυτές που μοιάζουν.»

Σαν είναι δυο δεντρά μαζί…

 

«Γιάντα τ’ αμοναχό δεντρί
ποτέ καρπό δεν κάνει
γιατί το δέρνει η μοναξιά
παράπονο το πιάνει…

…Σαν είναι δυο δεντρά μαζί
ως και αν τα δέρνει η μπόρα
φιλιούνται κι αγκαλιάζονται
χίλιες φορές την ώρα.»

Καλοκαίρι!

Θάλασσα… Πικροδάφνη… Κλαρίνο… Ηπειρώτικο πανηγύρι.
Καλοκαίρι!